لوله های معمولی آب آشامیدنی

چند لوله آب آشامیدنی رایج در خانه به شرح زیر است:

لوله مسی

لوله های مسی به راحتی زنگ نمی زند، اما پس از استفاده طولانی مدت، ناگزیر زنگ زده و پتینه تولید می کند. در عین حال، محتوای یون مس در آب تا حد قابل توجهی افزایش می یابد. افزایش یون‌های مس در واقع می‌تواند باکتری‌ها را از بین ببرد، اما آسیب آن به بدن انسان را نمی‌توان دست کم گرفت.

لوله های فولادی ضد زنگ

زنگ زدگی آسان نیست، اما ساخت و ساز آن سخت و پرهزینه است و به ندرت در ساختمان های مدنی معمولی استفاده می شود.

لوله پلی پروپیلن

یکی از این مواد تنها چند دهه قدمت دارد، اما استفاده از آن در لوله کشی آب آشامیدنی در حال حاضر نسبتاً رایج است. علاوه بر مسائل ایمنی، لوله‌های آب خانگی که عموماً در جوامع جدید ساخته شده توصیه یا اجباری می‌شوند نیز به دلیل خواص ذوب داغ، پردازش آسانی دارند.

لوله PP دارای ویژگی های مقاومت در برابر خوردگی، بدون پوسته شدن و عمر طولانی است. به دلیل داشتن دیواره داخلی صاف، ضریب مقاومت اصطکاکی سطح پایین و نفوذپذیری آب قوی، امکان رسوب در خط لوله را نیز کاهش می دهد و مشکل آلودگی یونی وجود ندارد.

لوله های پلی پروپیلنی که استانداردها را رعایت می کنند، محصولات سبز هستند و برای بدن انسان بی ضرر هستند، یعنی به دلیل عبور از لوله های پلاستیکی، کیفیت آب دوباره خراب نمی شود.

لوله PPR

برای لوله های پلی پروپیلن مردم با لوله های PP-R آشنا هستند.

لوله PP-R نوعی لوله آب آشامیدنی خالص است که می تواند به عنوان لوله آب سرد یا لوله آب گرم استفاده شود. مولکول های مواد اولیه PP-R فقط کربن و هیدروژن هستند و هیچ عنصر مضر و سمی در آن وجود ندارد. اتصالات توسط ذوب داغ به هم متصل می شوند که از سمیت اتصالات چسب جلوگیری می کند.